از نگاه شرکت مخابرات ایران، استانی که اینقدر «خرجتراشی» کند، نمرهی منفی میگیرد و رتبهاش افت میکند. اما از نگاه توسعهای، این هزینهها یعنی آبادانی. اگر مدیریتِ مخابرات دست روی دست میگذاشت، به کارهای روزمره میرسید و تجهیزات را نوسازی نمیکرد، هزینهها بالا نمیرفت و رتبه استان هم در کشور عالی میشد؛ اما در عوض، مردمِ استان در تاریکیِ ارتباطی میماندند.
























