پایگاه خبری کبنا نیوز 25 مهر 1399 ساعت 23:10 https://www.kebnanews.ir/news/426592/کدام-می-توانیم -------------------------------------------------- دکتر فرشاد مهدی‌پور، استادیار پژوهشگاه فرهنگ‌و‌اندیشه‌اسلامی؛ عنوان : کدام «ما می‌توانیم»؟ دکتر فرشاد مهدی‌پور -------------------------------------------------- توانایی و قوام فرهنگی که از صدر مشروطه تا امروز، زیر ضربات هجوم فرهنگی غرب است و با گسترش فنا‌وری و انقلاب‌های صنعتی در دوره اخیر، دامنه تازه‌تری یافته، راه مقابله با این تهاجم بزرگ،‌ افزایش تاب‌آوری فرهنگ و نظامات فرهنگی کشور است. متن : رهبر انقلاب روز ۲۲ مهر ۱۳۹۹ در دیدار با دانش آموختگان دانشگاههای افسری اقتدار ملّی را دارای سه رکن اصلی قدرت دفاعی، استحکام و ثبات اقتصادی و توانایی و قوام فرهنگی، دانستند. دکتر فرشاد مهدی پور، استادیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، در این یادداشت، مؤلفه های اصلی اقتدار ملی را بررسی کرده است. فراتر از قدرت اقتدار مفهومی فراتر از قدرت است. قدرت عمدتا همراه زور و غلبه است و اقتدار بر توانایی ها و توانمندی ها مستقر و از طریق اقناع و افزایش رضایت مندی عمومی پیش می رود. رهبر انقلاب قدرت دفاعی، استحکام و ثبات اقتصادی و توانایی و قوام فرهنگیرا به عنوان سه مؤلفه اصلی اقتدار ملی تبیین کرده اند. قدرت دفاعی متکی به توانایی هاست که با رهیافتی عقلایی به دست آمده، یعنی ابزارهای وسیع دفاعی، موشکی و منطقه ای که موجبات سربلندی ایران جدید را در منطقه و جهان فراهم آورده است. اگر چنین قدرتی وجود نداشته باشد، چشم طمع خارجی، کشور را می بلعد. پس کارکرد قدرت دفاعی، حفظ عظمت ایران و استقلال آن است. استقلال یعنی داشتن حاکمیت ملی در کشور، یعنی داشتن ملت و سرزمین که ملت در آن زیست می کند و فرهنگی که ایرانی بودن را می سازد. به دنبال ثبات و مقاوم سازی اقتصاد استحکام اقتصادی نیز درگرو تمرکز بر مسأله تولید، جلوگیری از سقوط پی درپی ارزش پول ملی و بستن رخنه هایی همچون قاچاق، واردات بی رویه و فسادهای مالی است تا بتوان معیشت مردم را از مشکل رهانید؛ گرفتاری ای که هرروز در شکلی ظاهر می شود و ضعف مدیریتی در این عرصه نمایان است. همه این الزامات در سطح بعدی فهم مستقل بودن ایران قرار می گیرد، چه این که کار پرحجم و شبانه روزی برای مهار دشواری ها در این بستر معنادار و پرارزش می شود و این برخلاف رویکردهای لیبرالیستی است که چنین اموری را ارزش نمی دانند. ارزش بودن مبارزه با قاچاق یا منع واردات کاذب یا تقویت صادرات، همان میزان که یک تصمیم اقتصادی است، یک تصمیم فرهنگی نیز است تا مثلا اگر کالایی کم شد، مدیریت دولتی گناهش را بر گردن صادرات نیندازد و به این گونه، بازار خارجی کشور را از بین نبرد یا هر ایرانی تصور کند باید حتی به صورت فردی، نقشی در محدود کردن عرضه و فروش واردات خارجی داشته باشد و الی آخر. افزایش تاب آوری فرهنگی، راه مقابله با تهاجم فرهنگی درنهایت توانایی و قوام فرهنگی که از صدر مشروطه تا امروز، زیر ضربات هجوم فرهنگی غرب است و با گسترش فنا وری و انقلاب های صنعتی در دوره اخیر، دامنه تازه تری یافته، راه مقابله با این تهاجم بزرگ، افزایش تاب آوری فرهنگ و نظامات فرهنگی کشور است. این تاب آوری، متکی بر سازماندهی مجدد حوزه فرهنگ و رسانه است تا طی آن بشود فهم، اهمیت و اصالت استدلال را جایگزین مداخله گرهای پیرامونی (تواترسازی مجازی) کنیم و این گونه تحریف را کاهش داد. آگاهی بخشی و بهبود شناخت جامعه ازآنچه اتفاق می افتد، تقویت حافظه تاریخی و توجه دادن به تجربه های دور و نزدیک و نهایتا رشد مشارکت عمومی در پرتو شفافیت در شیوع اطلاعات را می توان ازجمله این راهبردها نام برد. ما می توانیم اقتدار بر مبنای تعقل و آگاهی است؛ آگاهی به این که ما می توانیم بر مشکلات فائق آییم. ولی نه ما می توانیم خود را بر مبنای فروختن و عرضه منابع کشور به خارجی استوار کرده، بلکه رویکردی که می خواهد با ساختن (در برابر فروختن)، عظمت ایران را تداوم ببخشد. ما با این ما می توانیم توانا می شویم.