جالب است ۱
اما امروز که بیش از یک سال از آن کلنگ‌زنی می‌گذرد، نتیجه چیست؟ این پروژه ۷ کیلومتری هم سرنوشتی بهتر از تونل دیل پیدا نکرد. جاده‌ای که قرار بود گره‌گشای ترافیک و تسهیل‌کننده رفت‌وآمد اهالی باشد، حالا به کانون خطر و تله‌ای برای جان و مال رهگذران تبدیل شده است.
به گزارش کبنا نیوز، جاده‌ها تنها مسیر عبور خودروها نیستند؛ جاده‌ها شریان‌های حیات، اقتصاد و امنیتِ روانی یک منطقه محسوب می‌شوند. جاده دیل-گچساران برای اهالی این دیار، فقط یک مسیر آسفالته نیست؛ یک نوستالژیِ پر از بیم و امید است. جاده‌ای که سال‌هاست مردم با خوب و بدش ساخته‌اند؛ مسیری که در فصل بهار، با تمام دلهره‌هایش، راهنمای گردشگرانی از سراسر ایران به سوی طبیعت بکر دشتک دیل بوده است.

اما همین مسیر خاطره‌انگیز، با آن پیچ‌های تند و گاه ۱۷۰ درجه‌ای که به گردنه و سپس دشتک دیل می‌رسد، این روزها حال و روز خوشی ندارد. وقتی امروز قدم در این مسیر می‌گذارید، به جای تماشای شکوه طبیعت، با یک کارگاه سراسر حادثه‌خیز و رهاشده روبه‌رو می‌شوید؛ دست‌پختی تلخ از تصمیم‌سازان و نمایندگانی که نشان داده‌اند در گرفتنِ ایراد از زمین و زمان تبحر خاصی دارند، اما هرگز خود را در مقام «پاسخگویی» به افکار عمومی قرار نمی‌دهند.

داستان این جاده، دقیقاً مصداق بارز ضرب‌المثل معروف «آواز دهل شنیدن از دور خوش است» به شمار می‌رود. سال‌هاست که در سایه پروپاگاندای سنگین رسانه‌ای، تصویری فانتزی و اتوپیایی از گچساران به عنوان یک منطقه ویژه اقتصادی در ذهن اهالی شهرهای همجوار ساخته شده است. خیلی‌ها از بیرون گمان می‌کنند در این شهرستان پول و توسعه پارو می‌شود، اما اهالی بومی و کسانی که هر روز با واقعیت‌های میدانی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، خوب می‌دانند که ماجرا چیز دیگری است و به قول آن ضرب‌المثل قدیمی: «اینجا بوی کباب نمی‌آید!»

برای درک عمق این مشکل زیرساختی، باید به عقب برگردیم. هنوز هیاهوی آن روزها از یادها نرفته است. روزهایی که خبر واریز ۸۰۰ میلیارد تومان حق آلایندگی به استان با تیترهای درشت دست‌به‌دست می‌شد و نماینده محترم در لنز دوربین‌ها، با اعتمادبه‌نفس وعده می‌داد که «شهر دوگنبدان، شهر خوبی خواهد شد». دقیقاً در همان روزها بود که یک وعده دهان‌پرکن دیگر نیز به افکار عمومی تزریق شد: «اعتبار تونل دیل در بودجه گنجانده شده است.»

طرفداران و حامیان، مست و مسرور از این خبر، آغاز مجدد عملیات تونل دیل را جشن گرفتند؛ هرچند تجربه و حافظه تاریخی مردم منطقه پیش از این نشان داده بود که گاهی حکایت این وعده‌ها، بی‌شباهت به قصه چوپان معروف داستان‌‌ها نیست!

زمان گذشت، پرده‌ها برافتاد و حباب «بلوف اعتبار تونل» ترکید. اما سیاست‌مدارانی که به اغراق در بودجه‌های اختصاصی عادت دارند، برای انحراف اذهان عمومی از آن وعده نافرجام، سناریوی جایگزینی طراحی کردند. این‌گونه بود که در اواسط تابستان ۱۴۰۴، کلنگ طرح تعریض جاده دیل-گچساران به طول ۷ کیلومتر، با بوق و کرنا به زمین زده شد و به عنوان یک دستاورد بزرگ به جامعه دیل فروخته شد.

اما امروز که بیش از یک سال از آن کلنگ‌زنی می‌گذرد، نتیجه چیست؟ این پروژه ۷ کیلومتری هم سرنوشتی بهتر از تونل دیل پیدا نکرد. جاده‌ای که قرار بود گره‌گشای ترافیک و تسهیل‌کننده رفت‌وآمد اهالی باشد، حالا به کانون خطر و تله‌ای برای جان و مال رهگذران تبدیل شده است.

در جریان این توسعه کور و بی‌برنامه، درختان تنومند ۲۰۰ ساله‌ای قطع شدند که میراث طبیعی این منطقه بودند. درختانی که قرن‌ها ریشه در خاک دشتک دیل داشتند، به راحتی قربانی بی‌تدبیری، تصمیمات اشتباه و فرار از پاسخگویی شدند. این را می‌توان هدررفت سرمایه‌های مادی و خطرات جانی و فاجعه محیط‌زیستی و انسانی دانست.

در نهایت، مردم ماندند و یک جاده پرخطر، طبیعت ماند و تن زخمی‌اش، و توسعه‌ای که قرار بود شهر را آباد کند، اما کوه وعده‌هایش، تنها موش زایید. وقت آن رسیده است که جامعه، نه با شعارها و کلنگ‌زنی‌های تابستانی، بلکه با خروجی واقعی پروژه‌ها، عیار مدیران و نمایندگان خود را بسنجد. جان مردم و درختان ۲۰۰ ساله این دیار، ارزان‌تر از آن نیست که وجه‌المصالحه پروپاگاندای رسانه‌ای و وعده‌های توخالی شود.

مطلب پیش رو، از سری یادداشت‌های ارسالی مخاطبان پایگاه خبری «کبنا نیوز» است و به‌منزله نادیده گرفتن خدمات مسئولان مربوطه نیست و در راستای اصلاح رویه‌ها و فراینده‌ها منتشر شده است. این رسانه بر اساس قانون مطبوعات، آمادگی خود را برای درج جوابیه نهادها یا اشخاص مرتبط اعلام می‌دارد.

📢برای دریافت جدیدترین اخبار و تحلیل‌ها، کانال‌های خبری کبنا نیوز را دنبال کنید!

کانال ایتا؛ https://eitaa.com/kebnanewsir

کانال بله؛ https://ble.ir/kebnanewsir
https://kebnanews.ir/vdcewe8nwjh8zxi.b9bj.html
نام شما
آدرس ايميل شما

دیل
کرم از خوده خاکه. وقتی منفعت شخصی چند نفر نسبت به منفعت عمومی ارجحیت پیدا می‌کند نتیجه ای جز نابودی خاک نداره. انگشت شمار کسانی که که با تعریف وتمجید بی جا به تاجگردون حاشیه امن دادن.
در اوج بی انصافی و بی عدالتی و کور کورانه نشتن البته خیلی مغرضانه نوشتن باید چنین عریضه ای نوشته شود شرایط جنگ و هجوم و حمله جهانی به کشوری که ۴۷ سال در سخت ترین و ناجوانمردانه ترین تحریم و این جنگ جهانی علیه کشور مظلوم اما مقتر ایران عزیز وجدان های مغرضین را هم نتوانست بیدار کند ضمن اینکه با همه تفسیر و شرایط سخت جنگی با توجه به عکس های ارسال باز الحمدالله مشخص است که پیشرفت خوبی داشته ضمن اینکه انتظار می رود که این رسانه کبنا نباید هر مزخرفات ارسالی را چاپ و نشر دهد باید قدری هم وقت شناس و انصاف داشته باشد و خزعولات مغرض را انتشار ندهد این انتقاد بنده دفاع از هیچ کس نیست جز درک شرایط جنگی مملکت که ایجاد توقع و ایجاد حق در این شرایط ایجاد نشود باید تمام امکانات کشور بسیج دفاع از مملکت و حقیقتاً حداقل امکانات و خورد و خوراک زندگی روزمره مردم شود تا زندگی مردم از این سخت تر نشود
گچساران بهترین نماینده رو داره بودجه کشور هم توی دستشه الان نتنها تونل دیل وجاده ش باید انجام شده بود بلکه گچساران میتونست راه آهن هم داشته باشه راه آهنی که بتونه دو استان بزرگ یعنی فارس وخوزستان را از طریق گچساران به هم وصل کنه.
نظر من چرا منتشر نشد!
...
حتما درمخالفت با حاجی نظر دادی