کبنانیوز؛ کبناخبر | سخنی با والدین در مورد مراقبت از فرزندان در فضای مجازی

  • تاریخ انتشار خبر: چهارشنبه, ۲۷ بهمن , ۱۳۹۵ | ۲۰:۰۷ | کد خبر : 230847 |
  •   
    یادداشت /

    دراین بین وظیفه والدین است که همچون فرزندانشان با قدرت و مهارت به جهان فناوری مسلط باشند و راه استفاده از فناوری های مورد استفاده فرزندانشان را بدانند؛ به این ترتیب فرزندتان کمتر فرصت زندگی مجازی پنهانی را پیدا می کند.

    *تحریریه کبنا: مطلبی که می خوانید از سری یادداشت های مخاطبین کبنانیوز است و انتشار آن الزاما به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست. می توانید با ارسال یادداشت خود، این مطلب را تأیید یا نقد کنید.
    کبناخبر؛

    سلمان آخش

    نکته اول: شناخت کودکان

    والدینی که نگران زندگی مجازی فرزندان خود هستند بیش از هر چیز باید سعی کنند به شناخت درستی نسبت به کودک خود برسند. چنین والدینی  به جای آنکه یک کارآگاه جاسوسی زبردست باشند و تمام حرکات فرزند خود را در فضای مجازی زیر نظر بگیرند بهتر است از موضوعات مورد علاقه فرزندانشان و افرادی که با آنها در ارتباط هستند آگاهی داشته باشند. باید دوستان فرزندانتان را از مدرسه تا فضای مجازی بشناسید؛ در واقع در این مورد نیز بین زندگی واقعی و مجازی فرقی نیست و همان قدر که هویت دوستان فرزندتان در دنیای واقعی برایتان مهم است باید درباره دوستان مجازی نیز حساسیت داشته باشید؛ بنابراین یکی از قوانینی که باید به صورت قراردادی بین خود و فرزندتان قائل شوید شناخت دوستان آنلاین اوست؛ طوری که هر از چند گاهی بتوانید به صفحات آنها سر بزنید و دغدغه های مجاز یشان را مرورکنید.

    نکته دوم: جاگیری کامپیوتر در قلب خانه

    یکی از راهکارهای کارآمد در کنترل زندگی مجازی فرزندان این است که اجازه ندهید در گوشه ای دنج بخزند و فرصت زندگی مجازی در خلوت را داشته باشند. ساده ترین راه حل این است که برای اتصال به فضای مجازی از سیستم کامپیوتر خانگی استفاده کنید و سیستم خود را در مرکز خانه قرار دهید. زمانی که کامپیوتر فرزند شما درنقطه پررفت وآمد منزل، مثل آشپزخانه یا اتاق نشیمن، قرار داشته باشد او کمتر به سمت فضاهای ممنوعه مجازی می  رود و بدون آنکه نیاز به نقض مستقیم حریم خصوصی فرزندتان باشد می توانید عملکرد او را زیر سایه حضور خود داشته باشید؛ البته والدینی که زندگی مجازی فرزندان خود را به عرصه عمومی می کشانند باید دقت کنند که فرصت خلوت نشینی را در زندگی واقعی از او نگیرند چراکه حفظ حریم خصوصی یکی از نیازهای اساسی بچه هایی است که به سن بلوغ نزدیک می شوند. با رعایت این حق طبیعی، دیگر وجود کامپیوتر در مرکز پررفت وآمد منزل از نگاه بچه ها به نقص حریم خصوص یشان تعبیر نمی شود.

    نکته سوم: آموزش  “نه  گفتن”

    نه گفتن یک مهارت ضروری برای داشتن زندگی سالم و کم خطر است. این مهارت همان قدر که در دنیای واقعی به کار هر شخص می آید در فضای مجازی نیز کاربرد دارد؛ بنابراین با جدیت ازکودکانتان بخواهید که به مواردی همچون پرسشنام ه هایی که از سوی فروشگاهها یا مسابقات برای آنها ارسال می شود پاسخ ندهند. این قانون دیگری است که باید برای فرزندان خود در فضای مجازی وضع کنید. گاهی نرم افزارها یا سایت هایی هستند که با دادن وعده های پوچی همچون یک کلیک کن تا آی پد رایگان ببری » مخاطب را به سمت محتوای نامناسب خود می کشانند. به طور معمول بچه ها به دلیل آنکه ساده تر باور می کنند و فضاهای ذهنی شان از دروغ فاصله دارد، چنین پیشنهادهای وسوسه برانگیزی را زودتر باور می کنند؛ بنابراین هشدار به بچه ها درباره چنین ترفندهایی در اینترنت الزامی است. بسیاری از این سایت ها اطلاعات شخصی افراد را برای سوءاستفاده های بعدی خود جمع آوری می کنند؛ بنابراین بهتر است فرزندان خود را از فضای سایبری اینترنت مطلع کنید و از آنها بخواهید که حتی اگر دوستی برای آنها چنین پرسشنامه ای فرستاد فایل آن را ببندند و در آن شرکت نکنند.

    نکته چهارم: نظارت بر عملکرد آنلاین فرزندان

    داشتن اختیار مشاهده آنچه فرزندتان درفضای مجازی برای دیگران پست می کند یکی از قوانین مورد نیاز برای کنترل عملکرد اوست. در یک فضای اید ه آل، کودک شما هرگز عکسی از خودش را برای دیگران ارسال نمی کند، اما در واقعیت امر تحقق چنین انتظاری کمی خوش خیالی به نظر می رسد. درصورت یکه فرزندتان تمایل دارد عکسی از خود را در فضای مجازی به اشتراک بگذارد یا برای کسی به صورت خصوصی ارسال کند به جای آنکه به طور کل مانع او شوید فقط نیاز است اطمینان حاصل کنید محتوای این عکس برای او کاملا بی ضرر باشد.

    نکته پنجم: الگوی مناسبی باشید

    بدون شک بهترین راه محافظت فرزندان از خطرات احتمالی فضای مجازی این است که در درجه اول خودتان به عنوان بزرگ تر یک مثال خوب از نحوه استفاده درست از رسانه های اجتماعی باشید. هر فعالیتی که در فضای مجازی می کنید از خودتان بپرسید که اگر فرزند شما این کار را می کرد از او راضی بودید. به این ترتیب همان طور که سعی می کنید برای فرزند خود الگویی مناسب در زندگی واقعی باشید الگویی مناسب در زندگی مجازی به او ارائه می دهید. برای آنکه الگوی خوبی باشید فقط کافی است که همیشه در مسند یک قاضی به اعمال مجازی خود بنگرید.

    نکته ششم:محدودیت کاربری تلفن همراه

    هما نطور که میزان استفاده از کامپیوتر، تلویزیون یا بازی ها از محدودیت زمانی برخوردار است، می توان چنین قانون گذاری هایی را برای استفاده از تلفن همراه نیز در نظر گرفت. طوری که درساعات خاصی مثلا بعد از انجام تکالیف مدرسه به فرزندتان اجازه استفاده از گوشی همراه را بدهید. اگر فرزند شما به سن قانونی رانندگی رسیده است در هیچ شرایطی به او اجازه استفاده از تلفن راهنگام رانندگی ندهید. برای اعمال چنین قوانینی ساده ترین کار این است که از دوران کودکی او، خودتان در خانه و خیابان به این قانون قائل باشید و کمی سرتان را از گوشی تان بیرون بیاورید و برای زندگی واقعی و خانواده تان بیشتر زمان بگذارید.

    نکته هفتم: بچه ها را از مراتب اثربخشی جهان آنلاین آگاه کنید

    به نظر می رسد بسیاری از کودکان و نوجوانان درباره قدرت اثربخشی جهان آنلاین درکی ندارند و چندان آن را جدی نمی گیرند؛ به همین دلیل از خطرات جاری در آن هراس کمتری دارند. با فرزندان خود درباره میزان اثرگذاری تجربه های مجازی صحبت و آنها را آگاه کنید که گاه این تجربه ها از چنان قدرتی برخوردارند که اثر ظاهری و باطنی آن تا سال ها بعد با آنها همراه خواهد بود.

    نکته هشتم: با بچه ها درباره خطرات آنلاین صحبت کنید

    خطرات آنلاین به خطر اعتیاد می ماند. بهتر است به جای آنکه به فرزند خود بگویید:از اعتیاد دوری کن  به او درباره علت های آن توضیح دهید. اغلب والدین به خیال اینکه صحبت درباره خطرات فضای مجازی کودک را ترس خورده بارمی آورد از دیالوگ مستقیم درباره این موضوع حذر می کنند، درحالی که غافل ازاین هستند که رنج بی اطلاعی بیشتر از رنج ترس است. به فرزند خود درباره غریبه های آنلاین توضیح دهید؛ او نیاز دارد که این افراد را بشناسد و همان طور که در دنیای واقعی از افراد ناشناس دوری می کند، در فضای مجازی نیز به هرکسی اجازه نزدیکی ندهد.

     نکته نهم: نیاز به تسلط بزرگ ترها به جهان فناوری

    بچه ها بسیار زودتر از آنچه بتوانید تصورش را بکنید به فضای مجازی مسلط می شوند و به مراتب راحت تر و سریع تر از بزرگ ترها با تازه ترین دستاوردهای فناوری ارتباط برقرار می کنند. دراین بین وظیفه والدین است که همچون فرزندانشان با قدرت و مهارت به جهان فناوری مسلط باشند و راه استفاده از فناوری های مورد استفاده فرزندانشان را بدانند؛ به این ترتیب فرزندتان کمتر فرصت زندگی مجازی پنهانی را پیدا می کند.

     


    *دکتری علوم تربیتی و مدرس دانشگاه

    انتهای پیام/ارسالی مخاطبین کبنانیوز
  • ۰ نظر “ تایید شده است ”
    زمینه سبز:دیدگاه محبوبیت دارد/
    زمینه زرد:دیدگاه محبوبیتی ندارد/
    زمینه صورتی:اختلاف سلیقه در اینباره زیاد است


    توجه: نظرات حاوی توهين، افترا، اتهام و ... به اشخاص حقيقی و حقوقی منتشر نخواهند شد./لطفا از نوشتن نظرات به صورت حروف لاتین(فینگلیش)خودداری نمایید.

    امروز جمعه ۲ تیر ۱۳۹۶